Komisyon ve slipaj bir stratejinin getirisini nasıl eritiyor

Bir strateji kâğıt üzerinde ayda yüzde iki kazandırıyor. Aynı strateji canlıda başa baş gidiyor. Aradaki fark genellikle aritmetikte duruyor.

Maliyet iki parçadan oluşuyor

Komisyon ilan edilmiş bir sayı. Borsanın ücret sayfasında yazıyor, hesabınıza göre değişiyor ve önceden bilinebiliyor.

Slipaj ise emrin beklediğiniz fiyattan farklı gerçekleşmesi. Piyasa emri verirsiniz, defterin en iyi seviyesinden değil biraz daha kötüsünden dolarsınız. Bu fark ilan edilmiyor; ancak gerçekleşen işlemlere bakarak ölçülüyor.

İki parçanın toplamı, bir işlemin size gerçekten kaça mal olduğu. Tek bir işlemde bu sayı küçük görünüyor ve asıl mesele de bu.

Küçük sayının çarpımı

Gidiş dönüş bir işlemin toplam maliyetini yüzde 0,2 varsayalım. Bu tek başına önemsiz duruyor.

Günde iki işlem yapan bir bot, ayda kırk işlem yapıyor demek. Kırk çarpı 0,2, ayda yüzde sekiz. Stratejinin ayda yüzde iki üretmesi bu durumda hiçbir şey ifade etmiyor; maliyet getiriden dört kat büyük.

Aynı strateji ayda dört işlem yaptığında maliyet yüzde 0,8’e iniyor ve tablo tamamen değişiyor. Yani işlem sıklığı doğrudan bir maliyet kalemi.

Slipaj her zaman aynı değil

Slipaj sabit bir vergi gibi davranmıyor; en çok ihtiyacınız olduğu anda büyüyor.

Emir defteri inceyken, yani alış ve satış arasındaki fark açıkken slipaj artıyor. Sert hareketlerde defter bir anda boşalıyor ve piyasa emri birkaç seviye birden atlıyor. İşlem hacminiz defterin o seviyedeki derinliğini aştığında, kendi emriniz fiyatı kendi aleyhinize itiyor.

Bunun pratik sonucu şu: sakin saatlerde ölçtüğünüz slipaj, haber anında ölçtüğünüzle aynı değil. Bir stratejiyi yalnızca sakin dönem verisiyle test etmek maliyeti sistematik olarak eksik hesaplıyor.

Backtest’e maliyeti eklemek

Maliyet eklenmemiş bir backtest bir simülasyon değil, bir temenni. Eklerken üç noktaya dikkat etmek gerekiyor.

Komisyonu kendi hesabınızın oranıyla girin. Borsanın en düşük kademesi genellikle yüksek hacimli hesaplar için ve sizin oranınız o değil.

Slipajı sabit bir sayı yerine emir tipine göre girin. Limit emirle giren bir strateji ile piyasa emriyle giren bir strateji aynı maliyeti taşımıyor. Limit emir slipajı düşürüyor ama başka bir maliyet üretiyor: emir dolmuyor ve fırsat kaçıyor.

Kısmi dolumu hesaba katın. Büyük bir emir tek fiyattan dolmuyor. Ortalama gerçekleşme fiyatı, defterin ilk seviyesinden hep daha kötü.

Başa baş noktası

Faydalı tek bir hesap var ve strateji yazmadan önce yapılıyor: bu strateji, maliyetleri karşılamak için işlem başına en az ne kadar kazanmak zorunda?

Gidiş dönüş maliyeti yüzde 0,2 ise ve isabet oranınız yüzde elli ise, kazanan işlemlerin ortalama getirisi kaybedenlerin ortalamasından en az 0,4 puan yüksek olmalı. Bu eşiğin altındaki her strateji, ne kadar iyi görünürse görünsün, uzun vadede maliyeti finanse ediyor.

Bu hesap aynı zamanda bir eleme aracı. Ortalama hedefi maliyetin birkaç katı olan stratejiler maliyete dayanıklı; hedefi maliyete yakın olanlar ise borsanın ücret politikasındaki küçük bir değişiklikle zarara geçiyor.